Allahu i Madhëruar në Kuran na tregon historinë e bukur të pejgamberit Sulejmanit (alejhi selam) dhe shpendit pupëz, i cili ka një vend të veçantë në tregimet e shenjta.
Tregimi në Kuran
Në suren En-Neml (27:20-28), Allahu tregon se Sulejmani a.s. kishte një ushtri të madhe me njerëz, xhindë dhe shpendë. Një ditë, ai nuk e pa pupëzën në mesin e tyre dhe tha:
“Pse nuk po e shoh pupëzën, apo mos është nga munguesit? Pa dyshim që do ta dënoj me një dënim të rëndë, ose do ta ther, përveç nëse më sjell një arsye të qartë.”
Pupëza u kthye dhe i tha Sulejmanit a.s.:
“Unë kam parë diçka që ti nuk e di. Kam ardhur nga Sebeja (Jemeni) dhe kam gjetur një grua që sundon atje. Ajo ka një fron madhështor, por unë e gjeta atë dhe popullin e saj duke iu përulur diellit, në vend që t’i falen Allahut.”
Atëherë Sulejmani a.s. i tha:
“Ne do të shohim nëse thua të vërtetën apo je nga gënjeshtarët. Shko me këtë letër time dhe hidhe tek ata, pastaj largoju dhe prit përgjigjen e tyre.”
Mësimet që marrim nga ky tregim
- Urtësia dhe drejtësia e pejgamberit Sulejman a.s. – Ai nuk nxitoi në vendime, por kërkoi të shihte të vërtetën.
- Roli i pupëzës – Edhe një zog i vogël u bë shkak për përhapjen e teuhidit (njësimit të Allahut).
- Përhapja e fesë me urtësi – Sulejmani a.s. dërgoi një letër me ftesë paqësore për besim në Allah.
Hadithe të lidhura
Pejgamberi Muhamed (salAllahu alejhi ue selem) ka thënë:
“Një grua qoftë ajo edhe nga Sebeja, kur udhëheq popullin e saj, ajo i shkatërron.”
(Hadith sahih, Buhariu).
Ky hadith lidhet me tregimin e Mbretëreshës së Sebesë (Belkises), e cila më vonë pranoi të vërtetën dhe iu nënshtrua Allahut pas ftesës së Sulejmanit a.s.
Mesazhi për ne sot
Ky tregim na mëson se edhe krijesat më të vogla kanë vlerë në planin e Allahut. Ai na kujton se udhëheqja e drejtë është amanet dhe se thirrja për teuhid duhet bërë me urtësi dhe butësi.